Je hebt een rustig weekend gehad. Weinig afspraken, op tijd naar bed, zelfs een boek. En toch begin je maandag alweer met een tekort. Hoe kan dat?
Omdat niet alle vermoeidheid over slaap gaat. Er is een soort moe dat ontstaat door voortdurend onthouden, plannen en vooruitdenken voor een heel gezin. Onderzoekers noemen dat de mentale belasting: het onzichtbare werk van alles in de gaten houden. Wie de sportzak klaarlegt is zichtbaar bezig. Wie eraan denkt dat de sportzak klaar moet, draagt iets wat niemand ziet.
Dat werk stopt nooit helemaal. Ook op de bank loopt er een lijstje mee. Daarom voelt vrije tijd vaak niet vrij: je lichaam rust, je hoofd niet.
De oplossing is zelden “meer ontspannen”. Het helpt meer om die onzichtbare taken zichtbaar te maken en eerlijk te verdelen. Niet “wil je helpen?”, wel “jij bent verantwoordelijk voor dit stuk, van begin tot eind”.
Begin met opschrijven wat er allemaal in je hoofd zit voor één gewone week. De lengte van dat lijstje is meestal het antwoord op je vraag waarom je moe blijft.
In Zacht en Onwrikbaar staat een hoofdstuk over precies dit — met een concrete manier om het gesprek over taakverdeling te voeren.